„1 wreszcie stało się dla niej głównym celem. Profesor Traube w ostatnich dniach nie pokazywał
się ludziom ze swoim pupilem, gdyż postanowił izolować na pewien czas człowieka ze stali od otoczenia. Większość czasu spędzali w domu, czasem odbywali przejażdżki autem po mieście. Minął przeszło tydzień, zanim profesor zdecydował się pokazać znów razem z Harrym w świecie uczonych. Zjawili się obaj ponownie w Akademii na jednym z posiedzeń wydziału fizjologii.
Tego dnia Nora miała sposobność poznać syna profesora Traube. W przerwie między obradami błądziła samotnie po korytarzu. Dookoła pełno było ruchu i hałasu. Tu i ówdzie gromadziły się niewielkie grupki osób, żywo omawiających odczyt i przebieg dyskusji. Skupienie tylu powag naukowych wyraźnie krępowało Norę. „Oby już prędzej skończyła się ta nieznośna przerwa" — myślała.
W jednej z grup dyskutantów zauważyła profesora Traube. Obok niego stał również i jej szanowny szef. Na rumianej twarzy Sandersona widniał jego zwykły, tak dobrze jej znany uśmiech. Traube, przeciwnie, był raczej ponury. Pozostali przysłuchiwali się rozmowie dwóch znakomitych profesorów, z rzadka tylko zabierając głos.
— Niech pan nie myśli, kolego, że z góry się nastawiłem na oponowanie panu — dotarł do Nory głos Sandersona.“(10)